تبلیغات
پایگاه مقاومت اینترنتی امام خامنه ای پایگاه مقاومت اینترنتی امام خامنه ای - مطالب ابر آقای خامنه ای| مجموعه پوستر ها، فیلم ها، مقالات، کتاب ها ، نرم افزار ها و دیگر آثار ارزشی
پایگاه مقاومت اینترنتی امام خامنه ای
نوشته شده در تاریخ شنبه 29 مرداد 1390 توسط عرفان | نظرات ()
http://farsi.khamenei.ir/ndata/news/17030/smpl.jpgقال اللَّه تبارك و تعالى: «بسم اللَّه الرحمن الرحیم. و إذا سألك عبادى عنّى فإنّى قریبٌ اجیبُ دعوةالدّاع إذا دعان».

یكى از وظایف ما در ماه رمضان، دعا كردن است. دعا انسان را به خدا نزدیك مى‌كند؛ معارف را در دل انسان ماندگار و مؤثّر مى‌كند؛ ایمان را قوى مى‌كند؛ علاوه بر این كه مضمون دعا -كه خواستن از خداست- إن‌شاءاللَّه مستجاب مى‌شود و خواسته انسان برآورده مى‌گردد؛ یعنى دعا از چند سو داراى بركات بزرگ است. لذاست كه در قرآن كریم بارها در باب دعا و دعایى كه بندگان صالح خدا كرده‌اند، سخن گفته شده است. همه این‌ها براى آن است كه به ما درس داده شود. انبیاى الهى در مواقع سختى دعا مى‌كردند و از خداى متعال كمك مى‌خواستند: «فدعا ربه انّى مغلوب فانتصر» كه از قول حضرت نوح علیه‌السّلام نقل شده است. یا از قول حضرت موسى علیه‌السّلام نقل شده است: «فدعا ربّه ان هؤلاء قوم مجرمون» موسى به خدا شكایت كرد و به او پناه برد.

خداى متعال در چند آیه از آیات قرآن وعده كرده است كه دعا را مستجاب خواهد كرد. یكى از آیات، همین آیه مباركه «و قال ربّكم ادعونى استجب لكم» است؛ یعنى پروردگار شما فرموده است كه مرا دعا كنید، تا استجابت كنم. ممكن است استجابت به معناى برآورده شدنِ صددرصد آن خواسته هم نباشد. گاهى ممكن است قوانین خلقت، اقتضاى این را نكند كه خدا آن حاجت را حتماً برآورده كند. در مواردى قوانینى وجود دارد كه آن خواسته برآورده شدنى نیست، یا به‌زودى برآورده شدنى نیست. در غیر این موارد، قاعدتاً خداى متعال پاسخش این است كه خواسته شما را برآورده مى‌كند؛ همچنان كه در دعاى شریف ابى‌حمزه ثمالى -كه در سحرهاى ماه رمضان خوانده مى‌شود- به همین معنا اشاره مى‌كند. در قرآن فرموده است: «و اسئلوا اللَّه من فضله إن اللَّه كان بكلّ شى‌ءٍ علیماً»؛ اگرچه خدا عالم است و نیازهاى شما را مى‌داند اما شما از خدا بخواهید و به خدا عرض كنید. این آیه را در دعا ذكر مى‌كند. (البته در دعاى شریف: «إن اللَّه كان بكلّ شى‌ءٍ رحیماً» دارد اما در قرآن «كان بكلّ شى‌ءٍ علیماً» است.) بعد مى‌فرماید: «و لیس من صفاتك یا سیدى أن تأمر بالسؤال و تمنع العطیه». امام سجاد علیه‌السّلام عرض مى‌كند: پروردگارا! عادت تو این نیست كه مردم را به خواستن امر كنى اما آنچه كه آن‌ها خواستند به آن‌ها ندهى. یعنى معناى كرم الهى و رحمت الهى و قدرت محیطه الهى این است كه اگر مى‌گوید بخواهید، اراده فرموده است كه آن خواسته را اجابت كند. این همان وعده الهى است كه در همین آیه‌اى كه در اوّل خطبه تلاوت كردم، صریح این معنا را بیان مى‌كند: «و إذا سألك عبادى عنّى فإنّى قریبٌ اجیب دعوة الدّاع إذا دعان»؛ هرگاه بندگان من درباره من از تو سؤال كنند كه كجاست، بگو اى پیامبر، من نزدیكم و پاسخ مى‌گویم و دعوت و خواسته آن كسى را كه از من مى‌خواهد و مرا مى‌خواند، اجابت مى‌كنم. هر كس خدا را بخواند، پاسخى در مقابلش هست: «لكلّ مسألة منك سمع حاضر و جواب عتید»؛ هر سؤالى از خدا، هر خواسته‌اى از خدا، یك پاسخ قطعى در مقابل دارد. این خیلى مهم است و باید بندگان مؤمن خدا آن را خیلى قدر بدانند. حالا كسى كه ایمان ندارد، طبیعى است كه از این موقعیت -مثل خیلى از موقعیت‌هاى دیگر- استفاده نمى‌كند. این وعده قطعى الهى است؛ یعنى خداى متعال هر خواسته‌اى را جواب خواهد داد. این یك وعده است و البته هر وعده‌اى هم شرایطى دارد.
 
برای خواندن بقیه متن به ادامه مطلب بروید



ادامه مطلب
طبقه بندی: امام خامنه ای،  مردان خدا،  مناسبت ها، 
برچسب ها: سی روز، سی گفتار | هجدهم: وعده‌ی الهی، امام خامنه ای، آقای خامنه ای، گفتار آقای خامنه ای، گفتار امام خامنه ای، ماه رمضان، شب های قدر،
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 27 تیر 1390 توسط عرفان | نظرات ()
به مناسبت ماه شعبان‌المعظم، پایگاه اطلاع‌رسانی حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، بخشی از بیانات ایشان را در آغاز سال نو در دیدار رئیس‌جمهور، اعضای هیئت دولت و اعضای هیئت رئیسه‌ی مجلس شورای اسلامی منتشر می‌كند.
این دیدار در تاریخ 15 فروردین‌ماه 90 برگزار شد و رهبر معظم انقلاب در آن، به ذكر توصیه‌هایی در باب «مغتنم‌شمردن فرصت‌ها» پرداختند.
http://farsi.khamenei.ir/ndata/home/1390/13900421135398f95.jpg
متن این بیانات به شرح زیر است: [فایل صوتی از اینجا در دسترس است]
یاد خدا را نباید از قلم انداخت. ما هرچه داریم، از توسل و توجه به حضرت ربوبیت است؛ اوست كه دلها را به سمت اهداف والا متوجه میكند؛ اوست كه دلها را قرص میكند؛ اوست كه دلها را بر روى یك نقطه‌ى ویژه مجتمع میكند. انسانها با هیچ ترفندى نمیتوانند دلها را جذب و مجتمع كنند؛ این دست قدرت الهى است، این كار خداست. بحمداللَّه مردم تو راهند، متوجه‌اند.

ماها باید قدر فرصت را بدانیم. ما كه مسئول هستیم، خداى متعال یك فرصتى به ما داده. این مهلت عمر و مهلت مأموریت یافتن - كه ما هر كداممان در این نظام براى یك مدتى مأموریتى پیدا كردیم - سر مى‌آید. این فرصتى كه به ما داده شده، باید قدر بدانیم و حداكثر استفاده را بكنیم؛ چون وقتى انسان از این عالم پایش را بیرون گذاشت، همه‌ى درهاى حركت و تحرك از سوى خود انسان قفل میشود. بله، ممكن است دیگران براى ما استغفار كنند و به درد ما بخورد، یا كارهائى صدقه‌ى جاریه باشد؛ اما دیگر خود ما هیچ كار نمیتوانیم بكنیم، دستمان بسته است. تا در این دنیا هستیم، دستمان باز است؛ میتوانیم خیلى كارها بكنیم. با یك نگاه، با یك لبخند، با یك كلمه حرف، با یك حركت دست، با یك حركت قلم، شما الان میتوانید به قدر آسمانها و زمین براى خودتان حسنه ایجاد كنید - در این دنیا اینجورى است؛ میتواند انسان بكند، دست باز است - از اینجا كه رفتیم، دست بسته است؛ دیگر هیچ كار نمیتوانیم بكنیم؛ مگر دیگران یك وقتى به یاد ما بیفتند، یك صدقه‌اى بدهند، استغفارى بكنند، یك چیزكى خواهد رسید؛ كه به هیچ وجه جایگزین آن كارى كه خود ما میتوانستیم بكنیم، نخواهد شد. لذاست كه این فرصت را باید قدر دانست.

اگر بخواهیم این قدردانى را به معناى حقیقى كلمه به كار ببندیم، باید همه‌ى نیروها را به صحنه بیاوریم؛ واقعاً كمربسته‌ى كار، وارد میدان شویم و یك مقدارى هم برگردیم به خودمان، نقصهاى خودمان را مشاهده كنیم. ما هر كداممان نقصهائى داریم؛ كم هم نیست. معمولاً عیوب ما انسانها خیلى بیشتر از محسّناتمان است؛ خودمان ملتفت نیستیم. اگر اینجور نبود، كسى مثل پیغمبر با آن عظمت -  كه نور خالص است و ظلمتى در وجود او نیست - استغفار نمیكرد. پیغمبر هم استغفار میكرد؛ «لأستغفر اللَّه فى كلّ یوم سبعین مرّة». حضرت فرمود: بارها و بارها من در روز استغفار میكنم؛ «انّه لیغان على قلبى». طبیعت بشر، اینجورى است. ما مجموعه‌اى از ضعفها هستیم؛ اما خداى متعال توان قدرت پیشرفت و حسن بى‌انتها را هم در ما قرار داده، كه میتوانیم همین طور هى بر این ضعفها فائق بیائیم؛ یكى پس از دیگرى این صفرها را تبدیل كنیم به عدد، این منفى‌ها را تبدیل كنیم به مثبتات. خدا كه به ما ظلم نمیكند. ما میتوانیم همه‌ى اینها را از آن طرف برگردانیم به عدد. هرچه كردیم، پیش رفتیم. آن مقدارى كه باقى میماند و كمبود كار ماست، این را باید متوجه باشیم. یعنى اگر انسان متوجه ضعفهاى خود و كمبودهاى كار خود و عیوب خود نبود، عقب خواهد ماند. یكى از فوائد مسابقه این است دیگر. در مسابقه چون یك رقیب بغل دست انسان هست، آدم كمبود خودش را میفهمد؛ والّا وقتى خود انسان به‌تنهائى دارد میدود، یك وقت لازم بداند، مثلاً مى‌ایستد و چند تا سرفه و عطسه‌اى هم میكند؛ دیگر نمیداند كه همین كار چقدر انسان را عقب مى‌اندازد. وقتى یك نفر بغل دست انسان هست كه همان دو ثانیه، پنج ثانیه را هم توقف نكرده، آدم مى‌بیند كه عجب، چقدر انسان جلو افتاد. در زندگى كارى ما، ثانیه‌ها و دقایق و ساعات، عقب‌افتادگى وجود دارد؛ اینها را باید ببینیم تا به فكر جبران بیفتیم. اگر نتوانیم جبران كنیم، لااقل پیش خداى متعال اقرار كنیم؛ «و ان كان قددنا اجلى و لم یدننى منك عملى فقد جعلت الاقرار بالذّنب الیك وسیلتى».(1) یكى از راه‌هاى تقرب به پروردگار، همین است: اقرار به ذنب و اقرار به كوتاهى‌ها و عقب‌ماندگى‌ها و نقصها و تاریكى‌هائى كه در وجود خودمان هست. به این مسئله توجه كنیم. همه‌ى اینها با توفیقات الهى امكان‌پذیر است.

ما در دوران خوبى واقع شدیم. باید خدا را شكر كنیم، براى اینكه در یك چنین دورانى واقع شدیم و خداى متعال یك چنین نعمت بزرگى، یك چنین فرصت بزرگى در اختیار ما قرار داده كه بتوانیم براى جامعه‌مان، براى كشورمان، براى اسلام عزیز و براى تاریخ مفید باشیم. یك روزى بود كه نمیتوانستیم. آن كسانى كه میخواستند، انگیزه داشتند، همت داشتند، قادر نبودند؛ امروز آنهائى كه همت دارند و انگیزه دارند، قادرند. این را قدر بدانیم و خدا را شكر كنیم. به روح مطهر امام بزرگوارمان رحمت بفرستیم و همچنین به شهداى عزیز و مجاهدان راه حق كه این راه را به روى ما گشودند.
والسّلام علیكم و رحمةاللَّه و بركاته



طبقه بندی: امام خامنه ای،  اندیشه سیاسی اسلام،  بسیج،  مناسبت ها،  دل نوشت، 
برچسب ها: فرصتی به قدر آسمان ها، امام خامنه ای، رهبر معظم انقلاب، آقای خامنه ای، مولانا سید علی، بیت رهبری، نیمه شعبان، رهبر،

بسم‌اللَّه‌الرّحمن‌الرّحیم‌

الحمدللَّه ربّ العالمین و صلّی‌اللَّه على محمّد و آله الطّاهرین
خیلى خوشحالم از اینكه بحمداللَّه خداى متعال توفیق داد یك سال دیگر زنده بمانیم و یك بار دیگر این جلسه‌ى مطلوب و شیرین قرآنى را درك كنیم. از تلاوتهائى كه برادران عزیز كردند، لذت بردیم. از خداوند متعال میخواهیم كه همه‌ى این عزیزان را، همه‌ى شما را، همه‌ى ما را با قرآن محشور كند؛ هم در دنیا با قرآن باشیم، با قرآن زندگى كنیم، با قرآن تنفس كنیم و هم در آخرت، در قیامت، قرآن شفیع ما باشد؛ شاكى از ما نباشد. این آرزوى ماست.

 آنچه كه در این مسابقات بین‌المللى جلو چشم انسان قرار میگیرد، این است كه قرآن مایه‌ى جمع است، مایه‌ى وحدت است. ما مسلمانها عوامل اتحاد زیادى داریم، یكى‌اش و شاید اهمش قرآن است. همه‌ى مسلمین، همه‌ى ملتهاى مسلمان در مقابل قرآن خاضعند؛ از قرآن میخواهند درس بگیرند؛ میخواهند خود را به قرآن نزدیك كنند. این خیلى فرصت مهمى است. دشمنان اسلام و دشمنان قرآن سعى كرده‌اند بین ملتهاى مسلمان فاصله بیندازند، آنها را از هم جدا كنند، گاهى حتّى آنها را روبه‌روى هم قرار بدهند و دشمنِ هم وانمود كنند. این ناشى است از غفلت از قرآن. وقتى ملتهاى مسلمان، همه این كتاب آسمانى، این پیام آسمانى، این هدیه‌ى عظیم الهى را قبول دارند، چه چیزى بهتر از این وسیله‌ى اجتماع و اتحاد؟ همه بنشینیم سر این سفره‌ى معنوى؛ همه استفاده كنیم از این مایه‌ى عزت و قدرت اسلامى و الهى.

 ما دو غفلت داریم: یكى غفلت از این كه قرآن وسیله‌ى اجتماع ما مسلمانهاست. دوم، غفلت از باور به مفاهیم قرآنى و اعتراف به آنچه كه خداى متعال به ما در قرآن كریم وعده كرده است. وعده‌هاى الهى را هم باید باور كنیم. اگر وعده‌هاى الهى را باور كردیم، آن وقت راه به سوى عزت، به سوى وحدت، به سوى اقتدار در مقابل امت اسلامى باز خواهد شد، امت اسلام از عقب‌ماندگى نجات پیدا خواهد كرد. همین آیاتى كه الان این استاد محترم مصرى تلاوت كردند: «ان ینصركم اللَّه فلا غالب لكم»؛(1) اگر خدا شما را نصرت بكند، هیچ قدرتى بر شما غلبه نخواهد كرد. «و ان یخذلكم فمن ذالّذى ینصركم من بعده»؛(2) اگر خدا شما را نصرت نكند، كمك نكند، كى به شما كمك خواهد كرد؟ یك سطر درخشان است. این را ملتها بنویسند، پرچم كنند، بزنند جلو چشمشان، بالاى سرشان. «ان ینصركم‌اللَّه فلا غالب لكم»؛ اگر خدا شما را یارى كند، هیچ قدرتى بر شما غلبه نمیكند. چه كار كنیم كه خدا ما را یارى كند؟ این یك مسئله است. چه كار كنیم كه نصرت خدا شامل حال ما بشود؟ این را هم خود قرآن به ما گفته: «ان تنصروااللَّه ینصركم»(3)، «و لینصرنّ‌اللَّه من ینصره»(4)؛ شما خدا را نصرت كنید، دین خدا را نصرت كنید، براى خدا قیام كنید، خدا شما را نصرت خواهد كرد. هر جا ملتها براى دین خدا قیام كردند، نیروشان را آوردند وسط صحنه، خداى متعال آنها را نصرت كرد. و وقتى خدا آنها را نصرت كرد، دیگر هیچ كس نتوانست بر آنها غلبه پیدا كند. ما نمونه‌اش را در خودمان دیدیم. ما آزمودیم، تجربه كردیم كه «انّ اللَّه لا یغیّر ما بقوم حتّى یغیّروا ما بأنفسهم»(5). این را ما ملت ایران آزمایش كردیم؛ این را در عمل آزمودیم. در خودمان تغییر ایجاد كردیم، خداى متعال هم اوضاع ما را تغییر داد. عجیب هم این است كه اگر یك قدم ما برداریم، خدا ده قدم برمیدارد. ما اندكى خودمان را تغییر دادیم، خدا مبالغى به ما كمك كرد، اوضاع ما را تغییر داد.

 امروز هم داریم در دنیا مى‌بینیم. الان ملت مصر را نگاه كنید. همان اللَّه‌اكبر است و همان نماز جماعت است و همان شعارهاى اسلامى است؛ آمدند توى میدان، خداى متعال نصرت داد. مگر آمریكا میخواست كه این اتفاقات در مصر بیفتد؟ مگر جبهه‌ى خبیثِ صهیونیستى كه در همه‌ى قدرتهاى غربى نفوذ دارد، میخواستند این اتفاق بیفتد؟ مگر وابستگان سیاسى‌شان در منطقه به خودشان حاضر بودند این فكر را راه بدهند كه یك چنین اتفاقى خواهد افتاد؟ اما افتاد. چرا؟ چون «ینصركم اللَّه فلا غالب لكم». خدا كه نصرت كرد، دیگر همه‌ى قدرتها پوچند. اینجورى ملتها باید عزتشان را به دست بیاورند. «و للَّه العزّة و لرسوله و للمؤمنین»؛(6) عزت مال خداست. «تعزّ من تشاء و تذلّ من تشاء»؛(7) او عزت میدهد. از خدا عزت را بخواهید.

 خب، با قرآن بایستى آشنا شد. به قرآن باید با همه‌ى وجود، با همه‌ى دل ایمان آورد، ایمان ظاهرى كافى نیست. با همه‌ى دل بایستى قرآن را و وعده‌ى الهى را باور كرد. امروز هم باورش آسانتر از دیروز است. امروز، یعنى در این دوره‌اى كه ما داریم، من و شما داریم زندگى میكنیم، این قدر آیات و بشائر الهى وجود دارد كه دل انسان را آسان میكند؛ چون دارد مى‌بیند همانى كه حضرت ابراهیم عرض كرد: «و لكن لیطمئنّ قلبى»،(8) این اطمینان براى انسان پیدا میشود. دارد مى‌بیند دیگر؛ در مقابل چشم ماست. چه بود ایران؟ ایرانِ طاغوت، ایرانِ آمریكا، ایرانِ پیوسته‌ى با صهیونیستهاى غاصب؛ او چه بود، حالا چیست: قطب قدرتمند مقابله‌ى با استكبار و صهیونیسم، سند محكم ملتهاى مسلمان؛ اینها را داریم جلوى چشممان مشاهده میكنیم. این معجزه‌ى دعوت قرآن و خبر قرآن و آگاهى‌هائى است كه قرآن به ما میدهد. این را باید حفظ كنیم.

 آنچه من حالا در این جلسه میخواهم به طور خاص به قرآنى‌هاى عزیز كشورمان بگویم این است كه به سمت حفظ قرآن بیشتر بروید. حفظ، وسیله است البته؛ حفظ وسیله است. حفظ، هدف نیست. حفظ قرآن، وسیله است؛ وسیله است براى این كه انسان، آسان بخواند، آسان تكرار كند و امكان تدبر پیدا كند. جوانها بروند از استعدادشان، از حافظه‌شان استفاده كنند؛ بچه‌ها را، جوانها را بكشانید به سمت حفظ قرآن. البته امروز با گذشته‌ى ما قابل مقایسه نیست، خیلى جلو هستیم؛ اما كم است. آنچه كه الان در كشور ما وجود دارد، كم است. بروند به سمت حفظ قرآن. وقتى كه حفظ شد، حفظ حاصل شد، آن وقت توان و فرصت براى تدبر بیشتر پیدا خواهد شد و همین تدبر است كه كلید است. كلید اصلى، همین تدبر در قرآن و فكر كردن در قرآن است.

 به هر حال ما به همه‌ى قرآنیان عزیز كشورمان و همچنین كسانى كه میهمان این جلسات هستند، خوشامد میگوئیم؛ امیدواریم ان‌شاءاللَّه خداوند بركاتش را به احترام قرآن بر همه‌ى شماها نازل كند و ما را در دنیا و آخرت با قرآن محشور كند.

والسّلام علیكم و رحمةاللَّه و بركاته‌



طبقه بندی: امام خامنه ای،  اندیشه سیاسی اسلام،  مردان خدا،  مناسبت ها، 
برچسب ها: بیانات در دیدار شركت‌كنندگان در مسابقات قرآن‌، امام خامنه ای، رهبر، رهبر انقلاب، آقای خامنه ای، بیانات رهبر در دیدار شركت‌كنندگان در مسابقات قرآن‌،
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 12 تیر 1390 توسط عرفان | نظرات ()

بسم‌الله‌الرّحمن‌الرّحیم

 تبریك عرض میكنم این عید بزرگ و این روز شریف را به حضار محترم این مجلس، مسئولان محترم كشور، سفیران محترم كشورهاى اسلامى و به عموم ملت عزیز ایران و به امت بزرگ اسلامى و به همه‌ى جامعه‌ى بشریت.

 اگر عظمت و اهمیت ایام به این باشد كه خداى متعال لطفى را در روزى بر بشریت نازل كرده باشد، یقیناً روز مبعث عظیم‌ترین و مهمترین همه‌ى روزهاى سال است؛ چون نعمت بعثت و برانگیختن پیامبر اعظم براى بشریت از همه‌ى نعمتهاى الهى در طول تاریخ بزرگتر است. بنابراین میتوان به‌جرأت این را گفت كه روز مبعث، برترین و بزرگترین و پربركت‌ترین روزهاى همه‌ى ایام سال است. خاطره‌ى آن روز را باید گرامى بداریم و عظمت آن حادثه را در نظرمان مجسم كنیم.

 امیرالمؤمنین (علیه الصّلاة و السّلام) فرمود: «ارسله على حین فترة من الرّسل و طول هجعة من الأمم»؛ بعثت در هنگامى اتفاق افتاد كه دوران طولانى‌اى بود بشریت از حضور انبیاى الهى محروم بود. از ظهور حضرت عیسى حدود ششصد سال میگذشت. صدها سال بود كه بشر در میان خود سفیر الهى ندیده بود. نتیجه چه بود؟ «و الدّنیا كاسفة النّور ظاهرة الغرور»؛(1) دنیا تاریك بود، ظلمانى بود، معنویت رخت بربسته بود، بشر در جهالت و گمراهى و غرور به سر میبرد. در یك چنین شرائطى، خداى متعال پیغمبر را فرستاد.

 نبى مكرم، آن عنصر شایسته‌اى بود كه براى یك چنین حركت عظیمى، براى طول تاریخ بشریت، خداوند او را آماده كرده بود. لذا توانست در طول بیست و سه سال یك جریانى را به راه بیندازد كه این جریان با همه‌ى موانع، با همه‌ى مشكلات، تا امروز تاریخ را جلو رانده و پیش برده است. بیست و سه سال، زمان كوتاهى است. سیزده سال از این مدت هم با مبارزاتِ غریبانه گذشت. در مكه اول با پنج نفر و ده نفر و پنجاه نفر شروع شد و جمعیت معدودى در زیر فشارهاى طاقت‌فرساى دشمنان متعصب، كور و جاهل توانستند مقاومت كنند. ستونهاى مستحكمى ساخته شد براى اینكه جامعه‌ى اسلامى و تمدن اسلامى بر روى این ستونها قرار بگیرد. بعد هم خداوند متعال شرائطى را پیش آورد كه پیغمبر توانست به مدینه هجرت كند و این نظام و این جامعه را به وجود بیاورد و این تمدن را پى‌ریزى كند. همه‌ى مدتى هم كه پیغمبر اكرم این نظام نوپا را پرداخت، ساخت، آماده كرد و پیش راند، ده سال شده است؛ یعنى یك مدت كوتاه. یك چنین حوادثى معمولاً در طوفان امواج حوادث دنیا گم میشود، از بین میرود، فراموش میشود. ده سال خیلى مدت كوتاهى است؛ اما در همین مدت پیغمبر اكرم توانست این نهال را غرس كند، آبیارى كند، وسیله‌ى رشد و نمو آن را فراهم كند؛ یك حركتى را ایجاد كند كه این حركت یك تمدنى را آفرید و این تمدن بر اوج قله‌ى تمدن بشرى در دوران مناسب خود قرار گرفت. یعنى در قرن سوم و چهارم هجرى، در همه‌ى دنیاى آن روز، با سابقه‌ى تمدنها، با حكومتهاى مقتدر، با میراثهاى گوناگون تاریخى، هیچ تمدنى به عظمت و رونق تمدن اسلامى مشاهده نشده است؛ این هنر اسلام است.

 و این در حالى است كه از بعد از دوران نبى مكرم اسلام، از بعد از همان دوران ده‌ساله، حوادث گوناگون و تلخى هم براى امت اسلامى به وجود آمد؛ موانع به وجود آمد، اختلافات به وجود آمد، درگیرى‌هاى داخلى پیدا شد. با همه‌ى اینها، انحرافاتى كه در طول زمان به وجود آمد، ناخالصى‌هائى كه در جریان اسلام پیدا شد و رشد كرد، پیام پیغمبر اكرم و پیام بعثت در طول سه چهار قرن توانست آن عظمت را به وجود بیاورد كه همه‌ى دنیا و همه‌ى تمدنهاى امروز مدیون آن تمدن قرن سوم و چهارم هجرى مسلمانان است. این یك تجربه است.

 بشریت اگر بیندیشد و انصاف را رعایت كند، تصدیق خواهد كرد كه نجات بشر و حركت بشر به سوى كمال، به بركت اسلام ممكن خواهد شد و لاغیر. ما مسلمانها قدرناشناسى كردیم؛ ما نمك خوردیم و نمكدان را شكستیم؛ ما قدر اسلام را ندانستیم؛ ما پایه‌هائى را كه پیغمبر اكرم براى بناى جوامع برجسته و متكامل انسانى بناگذارى كرده بود، در میان خود نگه نداشتیم؛ ما ناشكرى و ناسپاسى كردیم و چوبش را هم خوردیم. اسلام این توانائى را داشت و دارد كه بشریت را به سعادت برساند، به كمال برساند و از لحاظ مادى و معنوى او را رشد دهد. این پایه‌هائى كه پیغمبر گذاشتند - پایه‌ى ایمان، پایه‌ى عقلانیت، پایه‌ى مجاهدت، پایه‌ى عزت - پایه‌هاى اصلى جامعه‌ى اسلامى است.

 ایمانمان را در دلهاى خود و در عمل خود تقویت كنیم؛ از خرد انسانى، كه هدیه‌ى بزرگ الهى به بشر است، استفاده كنیم؛ جهاد فى‌سبیل‌الله را  چه در میدانهاى نبرد نظامى، آن وقتى كه لازم باشد؛ چه در میدانهاى دیگر، میدان سیاست، میدان اقتصاد و دیگر میدانها - دنبال كنیم و حس عزت و كرامت انسانى و اسلامى را براى خودمان مغتنم بشماریم.

 اینها وقتى در یك جامعه‌اى زنده بشود، این جامعه همان حركت اسلامى را، همان خط نبى معظم اسلام را یقیناً دنبال خواهد كرد. به بركت پیام اسلام، به بركت نداى امام بزرگوار، ما ملت ایران توانستیم بخشى از آن را در زندگى خودمان تحقق ببخشیم؛ آثار و ثمراتش را داریم مشاهده میكنیم.

 امروز دنیاى اسلام متوجه شده است. این حركاتى كه امروز در برخى كشورهاى شمال آفریقا و منطقه‌ى خاورمیانه مشاهده میشود، همان استفاده و استضائه‌ى از نور اسلام و استفاده‌ى از جهتگیرى دست مبارك پیغمبر اكرم است. لذاست كه آینده‌ى این منطقه، آینده‌ى این كشورها، به توفیق الهى، به حول و قوه‌ى الهى، آینده‌ى روشنى است.

 غربى‌ها بیخود لجاجت میكنند، بیخود بر مواضع غلط خودشان پافشارى میكنند. آنچه امروز در مصر و در تونس و در برخى كشورهاى دیگر به جریان افتاده است و مشاهده میشود، معنایش این است كه تاریخ این منطقه ورق خورده است و فصل جدیدى شروع شده است. آن موازنه‌ى غلطِ ظالمانه‌اى كه از صد سال پیش، صد و پنجاه سال پیش، مستكبران غربى، مستعمران غربى در این منطقه به وجود آورده بودند و میخواستند این را حاكم بر سرنوشت این منطقه‌ى عظیم و حساس بكنند، به هم خورده است؛ فصل جدیدى شروع شده است.

 البته امروز قدرتهاى مستكبر غربى جان‌سختى به خرج میدهند؛ نمیخواهند در مقابل این واقعیت بزرگ و غیرقابل انكار تسلیم شوند كه ملتهاى منطقه بیدار شدند، ملتهاى منطقه به اسلام برگشته‌اند؛ لیكن حقیقت همین است. نفس اسلامى در كشورهاى مسلمان دمیده شده است. وابستگان و حكام دست‌نشانده‌ى آمریكا و غرب با این ملتها كارى كردند كه این ملتها احساس كردند كه جز قیام، جز حركت عظیم عمومى، جز انقلاب، راهى در مقابل آنها نیست؛ لذا قدم در این راه گذاشتند و دارند پیش میروند. این حركتها یقیناً به نتیجه خواهد رسید.

 البته غربى‌ها خیلى تلاش میكنند. امروز همه‌ى دستگاه‌هاى تبلیغاتى و سیاسى و اقتصادى آمریكا و بعضى از مزدورانشان در این منطقه به كار افتاده است تا این انقلابهاى مردمى را، این قیامهاى بزرگ را از مسیر اصلى منحرف كنند؛ جنبه‌ى اسلامى آن را مخفى كنند، مكتوم كنند، انكار كنند؛ كسانى را پیدا كنند كه با فریب مردم بر سر كار بیایند و همه‌ى معادله‌ها را باز دوباره به نفع غرب برگردانند. این تلاشها را دارند میكنند، لیكن فایده‌اى ندارد؛ ملتها بیدار شده‌اند. وقتى ملتى بیدار شد، وقتى ملتى وارد عرصه شد، جان خود را كف دست گرفت و آمد، دیگر نمیشود او را برگرداند، نمیشود او را فریب داد. ما امیدواریم این مسیر دشوار ملتهاى مسلمانِ قیام كرده و آنهائى كه این زمینه در آنها هست، ان‌شاءالله ادامه پیدا كند و این مسیر هرچه كوتاه‌تر شود. نتیجه قطعى است؛ راه ممكن است طولانى باشد، ممكن است كوتاه باشد.

 امروز آمریكائى‌ها به كمك صهیونیستها، به كمك برخى از همپیمانان و مزدوران خودشان در منطقه تلاش میكنند این انقلابها را منحرف كنند، بر اینها مسلط شوند، بر روى امواج اینها سوار شوند؛ لیكن فایده‌اى ندارد. البته براى ملتها دردسر درست میكنند - این دردسرها طبیعى است - اختلاف ایجاد میكنند؛ ما همه‌ى این چیزها را تجربه كرده‌ایم. در انقلاب ما هم اختلاف ایجاد كردند، نفوذ پیدا كردند، اقوام را به جان هم انداختند، درگیرى‌هاى داخلى درست كردند، یك دشمن خارجى را تحریك كردند كه به ما حمله‌ى نظامى كند، لشكركشى كند؛ اینها همه اتفاق افتاد، اما ملت ایستاد، راه را با قدرت ادامه داد، بر همه‌ى اینها فائق آمد، بعد از این هم فائق خواهد آمد. بنابراین، این مشكلات هست.

 امروز مشاهده میكنید در مصر، در جاهاى دیگر، اختلافات داخلى ایجاد میكنند، درگیرى ایجاد میكنند، یقیناً سلسله‌ى ترورها و فتنه‌انگیزى‌ها را به راه خواهند انداخت. علاج عبارت است از همین بیدارى مردم، بیدارى نخبگان؛ نخبگان علمى، نخبگان سیاسى، مسئولان دلسوز و علاقه‌مند به سرنوشت كشور. اینها باید بیدار باشند، مراقبت كنند و ان‌شاءالله كار به بهترین وجهى ادامه پیدا خواهد كرد. این همان ادامه‌ى بعثت پیغمبر و حركت نبوى است كه امروز به این شكل دارد خود را نشان میدهد.

 ملتهاى مظلوم دنبال كرامت خودشان هستند؛ همان عزت و كرامتى كه یكى از پایه‌هاى دعوت پیغمبر بود. در طول سالهاى متمادى، دشمنان و مستكبران و اشغالگران و مداخله‌گران، ملتهاى ما را استثمار كردند؛ در عین حال آنها را تحقیر كردند، ذلیل كردند. ملتها وقتى كه از اسلام بهره‌مند باشند، عزت‌طلبند، كرامت‌طلبند. این همان حركت اسلامى است. حركت اسلامى معنایش این است.

 ما ملتهاى مسلمان باید هشیار باشیم. نخبگان كشورهاى اسلامى باید بیدار باشند؛ خودشان را سرگرم بگومگوهاى بى‌مورد و كم‌اهمیت نكنند؛ اختلافات مذهبى، اختلافات قومى، اختلافات سلیقه‌اى و بحثهاى حاشیه‌اى را وارد نكنند. آنچه كه در این منطقه دارد اتفاق مى‌افتد، عظمتش بیش از این حرفهاست.

 ما ملت ایران هم خوشحال و خوشوقتیم از این كه مى‌بینیم ملتهاى مسلمان دارند حركت میكنند و آزادى و كرامت خودشان را به دست مى‌آورند. از آغاز پیدایش و پیروزى این انقلاب در ایران، مواضع انقلاب نسبت به مسائل منطقه، حركتهاى منطقه، قیامهاى منطقه، روشن بوده است. هر جائى كه حركت بر ضد استكبار است، بر ضد صهیونیسم است، بر ضد دولت غاصب صهیونیستى در كشور عزیز فلسطین است، این حركت، حركت مقبول و مورد حمایت و تأیید ماست. هر جا حركت علیه آمریكاست، علیه این دیكتاتورىِ بین‌المللى است - كه امروز آمریكا یك دیكتاتورى بین‌المللى به وجود آورده است - هر جا حركت علیه دیكتاتورى‌هاى داخلى است، براى احقاق حق ملتهاست، ما با آنها موافقیم.

 باید همه هوشیار باشند؛ هم ما هوشیار باشیم، هم ملتها هوشیار باشند؛ بدانند دسائس و حیله‌هاى دشمنان متنوع است، پیچیده است. بصیرت را معیار كار خودمان قرار بدهیم. ملتها توجه داشته باشند؛ آمریكائى‌ها و صهیونیستها و مزدورانشان و همراهانشان سعى میكنند انقلابها را منحرف كنند؛ كشورهائى را كه در آنها بیدارى به وجود آمده است، مورد توجه قرار میدهند؛ هرچه میتوانند، تلاش میكنند حركت این ملتها را منحرف كنند.

 ملت مظلوم بحرین هم مثل ملت مصر است، مثل ملت تونس است، مثل ملت یمن است؛ آنجا هم قضیه همین است؛ تفكیك بین اینها معنا ندارد. ما مى‌بینیم متأسفانه كسانى به جاى اینكه به حرف دل ملتها توجه كنند، راهى را میروند، حركتى را میكنند كه دشمنان این ملتها این حركت را دارند دنبال میكنند. امروز آمریكا براى شبیه‌سازى كارى كه در مصر و در تونس و در یمن و در لیبى و امثال اینها انجام گرفته است، متوجه شده است كه سوریه را - كه در خط مقاومت است - دچار مشكل كند. ماهیت قضیه در سوریه با ماهیت قضیه در این كشورها متفاوت است. در این كشورها حركت ضد آمریكا و ضد صهیونیسم بود، اما در سوریه دست آمریكا آشكار و مشهود است؛ صهیونیستها دنبال قضیه هستند. ما نباید اشتباه كنیم. ما نباید معیار را فراموش كنیم. آنجائى كه حركت ضد آمریكا و ضد صهیونیسم است، آن حركت، حركت اصیل و مردمى است؛ آنجائى كه شعارها به نفع آمریكا و صهیونیسم است، آنجا حركت انحرافى است. ما این منطق را، این بیان را، این روشنگرى را حفظ خواهیم كرد.

 البته میدانیم دشمنان نظام جمهورى اسلامى خشمگین میشوند، عصبانى میشوند، بر توطئه‌هاى خودشان علیه ما مى‌افزایند. ما در مقابل این توطئه‌ها ایستادگى كردیم. ملت آبدیده شده است. ملت ایران در طول این سى سال، در مقابل انواع توطئه‌ها ایستاده است؛ استقامت كرده است؛ آبدیده شده است. دلشان را خوش میكنند به بعضى از حوادث داخلى، خوشحالى میكنند.

 خوشبختانه امروز دستگاه‌هاى گوناگون كشور، با امید، با شوق، مشغول كارهاى خودشان هستند. در همین مدتهاى اخیر، در همین سال اخیر، شما ببینید چقدر كار در كشور انجام گرفته است. ما از كشورى كه وارد كننده‌ى فرآورده‌هاى نفتى بود، تبدیل شدیم به كشورى كه این فرآورده‌ها را صادر میكنیم. در زمینه‌هاى مختلف، بحمدالله كشور مشغول است. همین مسئله‌ى كوچك كردن دولت - اقدامى كه دولت و مجلس مشتركاً انجام دادند - كار بسیار مهم و بزرگى است؛ اینها بایستى دنبال شود و ان‌شاءالله دنبال میشود.

 ملت ایران با ایستادگى خود، با مقاومت خود، با اتحاد خود، با امید بى‌پایان خود به كمك الهى، و مسئولان كشور با وحدت كلمه، با همكارى‌هاى خود، ان‌شاءالله خواهند توانست یك بار دیگر امید دشمنان ملت ایران را تبدیل به نومیدى و یأس كنند.

 از خداوند متعال میخواهیم كه به بركات فراوان خود بر این ملت بیفزاید؛ و به بركت این روز شریف و این عید مبارك، و به احترام وجود مقدس خاتم‌الانبیاء، ان‌شاءالله ملت ایران و ملتهاى مسلمان را مشمول تفضلات و نصرت خود قرار بدهد و قلب مقدس ولى‌عصر (ارواحنا فداه) را از همه‌ى ما راضى و خشنود كند.

    والسّلام علیكم و رحمةالله و بركاته



طبقه بندی: امام خامنه ای،  اندیشه سیاسی اسلام،  مردان خدا،  مناسبت ها، 
برچسب ها: امام خامنه ای، بیت رهبری، دیدار در روز عید مبعث، عید مبعث، رهبر، آقای خامنه ای، مولانا خامنه ای، بیانات در دیدار مسئولان نظام در روز عید مبعث، بیانات امام خامنه ای در دیدار مسئولان نظام عید مبعث،