تبلیغات
پایگاه مقاومت اینترنتی امام خامنه ای پایگاه مقاومت اینترنتی امام خامنه ای - ربوبیت معرکه اصلی انبیا (1)| مجموعه پوستر ها، فیلم ها، مقالات، کتاب ها ، نرم افزار ها و دیگر آثار ارزشی
پایگاه مقاومت اینترنتی امام خامنه ای
نوشته شده در تاریخ شنبه 5 شهریور 1390 توسط عمار | نظرات ()


مقدمه: آن چه الآن مورد بحث ماست ، چگونگی اعتقادات جوامع و افراد به ربوبیت حق تعالی است. در واقع منشا اصلی اکثر ظلم ها و ستم هایی که بر مردم می شده و نیز جنگ های فرستادگان خدا با جوامع، بر سر همین بحث، یعنی پذیرفتن خدای متعال به عنوان رب و یا میزان درجه اعتقاد به این بحث می باشد. حتی انحرافات کوچک و بزرگ بسیاری از افراد از راه راست را نیز میزان توجه به همین بحث ربوبیت می دانند. شهید دیالمه انحرافات خیلی از افراد را همین دلیل می دانند و خود نیز پی بردن به انحرافات بنی صدر چند ماه قبل از انتخابات و میر حسین موسوی و زهرا رهنورد در سال 60 را نیز عدم پذیرش ربوبیت به صورت کامل توسط آنان می داند. لذا سعی داریم تا با طرح چند مثال در طول تاریخ ، آنچه مفهوم صحیح ربوبیت تلقی می شود را شرح دهیم و سپس به بررس معرکه عظیم فرستادگان و برگزیدگان خدا با جوامع عصر خود بپردازیم... تا بعد به شناخت این معرکه در عصر انقلاب اسلامی رو آوریم... کتاب نقش ائمه در احیا دین، مجموعه صوتی رایت بیداری و نیز دو متن قبلی از این مجموعه منابعی هستند که به فهم این بحث کمک می کنند...


1) معرکه فرعون و موسی

فرعون بعد از مشاهده آیات الهی از جانب موسی و نیز اشتیاق مردم بر این نشانه ها ، اجتماعی از مردم تشکیل داد و در میان آن ها بانگ برداشت که من رب برتر و بالاتر شمایم (نازعات/ 21-24) یعنی همانطور که مرغ صاحبی دارد و آب و غذا و تامین زندگی و نیز راه سعادت و تکامل مرغ توسط صاحبش در اختیارش قرار می گیرد ، مردم نیز باید فرعون را رب خود بدانند!

رب کیست؟ آن که چیزهای مورد نیاز مربوب را تامین می کند... احتیاجات او را برطرف می کند و راه و قانون و شرایط زیستن و کمال او را معین می کند.

از این جا بود که فرعون گفت :« مگر نه این که آب و غذایتان برای من است و ازجانب حکومت من و از حیطه مالکیت من به شما می رسد، (زخرف /51) حال که این طور است ... پس باید قانون را - که ویژگی دوم رب تلقی می شود- از من بگیرید. نیاز هایتان را من برطرف می کنم پس قانون گذار مطلق شما هم من هستم!

امپراتور مصر -فرعون- در آن روزگار در واقع مالک تمام مصر بوده و هر که هر کاری که می کرده ، کار گر و مزدور او تلقی می شده؛ پس فرعون لازمه اول ربوبیت که تامین احتیاج های مردم است را به ظاهر داشته و مدعی بوده:« حال که نیازهایتا در ملک من است و من به شما می دهم ... پس هرچه من می گویم شما نیز باید انجام دهید... اگر می گویم بنی اسرائیل باید بنده باشد، می گویم پسرانشان باید ذبح شوند و دخترانشان بمانند، پس باید همین شود... اگر می گویم بنی اسرائیل باید پست باشد و قبطیان سرور مصر اند، پس حتما باید این شود... اگر می گویم فلان پس حتما باید انجام گیرد!»

آنچه فرعون ادعا می کرده نه به این معنا که او خالق آسمان ها و زمین است ؛ بلکه می گفته شما باید برای اجرای منویات من و برای خشنودی من کار کنید و طبق فرامین من عمل کنید. چرا ؟ چون رب برتر و بالاتر شمایم!

حال موسی کلیم در برابر فرعون چه می گوید، چگونه وارد عمل می شود، سخن او چیست و چه پیامی دارد؟


خداوند به موسی و برادرش هارون می فرماید :

« ای موسی و ای هارون ، به نزد فرعون بروید و بگویید ما از طرف کسی آمده ایم که «خداوند» و «پروردگار» توست. تو را پرورش داده و به کمال رسانیده. ای فرعون! تو که ادعا می کنی رب برتر و بالاتر مردم هستی سخت در اشتباهی! و ادعایی واهی و دروغین داری. ما بر صدق سخنمان آیه و نشانه ای از جانب پروردگارت به همراه داریم!»

البته فرعون پروردگاری برای خود نمی شناسد و این سخن را قبول ندارد و می پرسد: فمن ربکما یا موسی؟ : شما که ربوبیت مرا پذیرا نیستید و می گویید ربوبیت از آن کس دیگری است ، این دیگری کیست؟ توجه کنید، فرعون می گوید فمن ربکما نه الهکما... این را بعدا مفصلا توضیح خواهم داد.

«قال ربنا الذی اعطی کل شی خلقه ثم هدی» : موسی می گوید رب ما آن کسی است که همه چیز را آفریده و نظام زندگی و قانون زیستن برای آن چیز تعیین فرموده و به عبارتی دیگر او را راهنمایی کرده و هر مخلوقی باید بر اساس قانونی که او برایش قرار داده عمل کند.» فرعون سخن موسی را متین می بیند و می ترسد تا سخن او  در بین مردم اثر کند. لذا کاری که از دستش بر می آید تنها ایجاد شبهه است که می گوید : پس مردم گذشته چی ؟ آیا آن ها هم ربی داشته اند؟ آیا آن رب مورد ادعای تو بر آن ها هم فرمانروایی داشته؟»

موسی نیز دوباره بر ربوبیت حق تعالی تکیه می کند و می گوید:« سرگذشت آن ها را پروردگار من می داند ، که نه به گمراهی می افتد و نه فراموش می کند» (طه / 51-52) حوادث ادامه می یابد و فرعون دوباره برای شکستن منطق موسی به حیلتی دیگر دست می زند . وی می خواهد احساسات مردم را علیه موسی بشوراند و می گوید :« شما به سحرتان آمده اید تا ما را از سرزمین خودمان بیرون کنید . ما هم در برابر سحر شما از نیروی سحر کمک می گیریم.» (طه/57-58) که تمامی ساحران مزدور را با تمام قدرت به جنگ موسی می فرستد . ولی قدرت حق تعالی آشکار شده و سحر ساحران در هم می شکند. ساحران که به نسبت مردم شناخت بیشتری از سحر دارند ، در برابر قدرت ربوبی سر تعظیم بر خاک می سایندو می گویند :« آمنا برب هارون و موسی» (طه /70) «ایمان آوردیم به پروردگار موسی و هارون» و در ادامه می گویند:« مابه پروردگارمان و صاحبمان ایمان آوردیم تا اشتباه های ما و گناه سحری که تو ما را بدان مجبور ساختی ببخشد و خداوند بهتر و پاینده تر است.» (طه /73)

دقت کنید که در تمامی این مباحث حرف از رب است، موسی از رب سخن می گوید ، فرعون خود را رب می خواند ، موسی آن را رد می کند، ساحران به رب العالمین ایمان می آورند و فرعون آن را قبول ندارد. در واقع تمامی این جنگ ها بر سر ربوبیت است: این که ما قانون را از که باید بگیریم . باز در این باره در بررسی معرکه های امروز انقلاب مفصلا توضیح خواهم داد.

2) قهرمان توحید ؛ مواجهه با دو شبهه

کوتاه عرض کنم... در جایی دیگر در زندگانی حضرت ابراهیم نیز چنین چیزی بوده ...

ادامه دارد....




طبقه بندی: نقش ائمه در احیاء دین،  اندیشه سیاسی اسلام،  بسیج،  مناسبت ها،  دل نوشت،  عکس،  کتاب،  نرم افزار، 
برچسب ها: نقش ائمه در احیا دین، ربوبیت معرکه اصلی انبیا، ربوبیت، علامه مرتضی عسکری، شهید دیالمه، شهید بصیرت عبد الحمید دیالمه، شهید وحید دیالمه، انحرافات جوامع، جریان انحرافی، علل ایجاد جریان انحرافی، انحرافات میر حسین موسوی و زهرا رهنورد، معرکه موسی و فرعون، داستان موسی و فرعون، ابراهیم و نمرود، ابراهیم و ستاره پرستان، خلفا بعد از پیامبر،